Helende beelden

NB. Ik kan lang niet alle Helende Beelden laten zien vanwege privacy en het persoonlijke van de inhoud. Hieronder staat dus een selectie.

ME AND THE ELEPHANTS
Een foto van mezelf als peuter op een oranje olifant op wielen. In dit beeld heb ik mijn oranje olifant waar ik heel dol op was, laten vergezellen door twee grotere oranje olifanten. Ik heb dit getekend om mezelf te steunen en te beschermen. Ik geef mezelf back-up vanachter mijn rug, een kwetsbaar deel van mijn lichaam. Hiermee geef ik mezelf de steun die ik als kind zo heb gemist.
Slapen op zee
Ik bewerkte een foto waar ik lig te slapen. Ik had vroeger altijd veel moeite met slapen, ik durfde nooit alleen naar boven. Mijn drie jaar jongere broertje liep altijd met me mee naar boven. Deze oude foto heb ik bewerkt waarbij ik een pop van mezelf tot leven heb gewekt om me te beschermen plus een bootje zodat ik kan wegvaren als het te moeilijk wordt. Zo heb ik met terugwerkende kracht het heft weer in eigen handen genomen. 
Dit helende beeld is een soort collage van verschillende foto’s uit verschillende tijden. Samen vertellen ze het verhaal van een vrouw met een aantal nodige steunpilaren in barre tijden, zoals het paard van het jonge meisje, en de poes. Het kleine meisje alleen staat voor de eenzaamheid, het niet gezien zijn voor wat ze is door haar stiefvader. In de linker beneden hoek een tekening van haar lieve biologische vader die na een aantal herseninfarcten al een beetje vervaagd en weg is.  
Dit helende beeld begon met een foto die we uiteindelijk niet hebben gebruikt. Het gevoel van die foto, daar hebben we wel gebruik van gemaakt, een gevoel van niet gezien zijn en overprikkeld zijn. In dit helende beeld heb ik de hoofdpersoon helemaal vooraan gezet, helemaal gezien dus. De personages uit haar favoriete kinderboek staan klaar om met haar te spelen, ze kunnen bijna niet wachten. En dit alles in het decor van haar favoriete plek van vroeger, de oude boerderij van haar tante. 
Na een jeugd vol met fysieke problemen kwam dit meisje op de middelbare school in contact met een arts die haar probleem wél aankeek en verhielp en toen begon deel 2 van haar leven. Elementen die haar in deel 1 hebben geholpen waren boetseren (geboetseerde hond op sokkel), de natuur (zit subtiel verwerkt in vloerbedekking en muurbedekking). In het midden een stralende tekening waar het leven weer naar haar lacht, en op de achtergrond enkele verwijzingen naar vroeger tijden. We hoeven het verleden niet uit te wissen, maar we verleggen gewoon de aandacht naar het goede.
Ik maakte een helend beeld voor Jeroen. Aan de hand van een foto waar Jeroen als kind heel trots op was, hebben we samen een beeld gecreëerd waar Jeroen zijn ouders erkend als zijn scheppers en zijn jonge ik, losjes met de teugel door de woestijn voert, richting een eigen toekomst. Het paard bekend als vluchtdier, hier helemaal rustig en in control. De tijd van angst en vluchten is voorbij.
IRIS 
In 2017 verloor ik mijn vriendin Iris aan een stom ongeluk. Ik maakte voor mezelf als troost een Helend Beeld. Na haar overlijden vertelde een medium dat ze nu voor haar lieve baby'tjes aan het zorgen was, kindjes die ze helaas nooit mocht krijgen maar wel heel graag wilde. Dat beeld in het hiernamaals waar haar droom alsnog uitkomt en zij het fijn heeft vond ik zo ontroerend en troostend. En dit alles getekend voor een grote maan, als quote naar de film E.T., een jaren '80 icoon, de tijd waarin wij opgroeiden.
“Je was vroeger zo’n mooie pop”, zei mijn moeder een tijd geleden. Ik was vroeger inderdaad een schattig meisje met krulhaartjes en grote ogen. Zo mooi dat een foto van mij maandenlang bij de dorpsfotograaf in de etalage hing. Maar een pop, een levenloos item waarmee je kunt doen wat je wilt, die associatie krijg ik niet meer uit mijn hoofd…
Rescripting my past
 Een foto waar ik in mijn blootje op sta. Ik had altijd een raar gevoel bij die foto alsof er iets niet klopte, en nu ik die foto weer opnieuw bekeek zag ik het ook in mijn gezicht. Deze foto ging ik bewerken. Ik gaf mijn blote lijf een jurkje. De achtergrond veranderde ik in een woestijn met cactussen die een metafoor zijn voor mijn stiefvader, een wel te vertrouwen man. Voor het eerst in mijn leven had ik invloed op mijn verleden. Ik kon mezelf geven wat ik zo had gemist. Ik gaf mezelf een jurkje en back-up van een te vertrouwen man, hoe empowerend is dat?